เพราะกรรมที่ทำไว้ดีแล้วและเพราะการ

ตั้งเจตน์จำนงไว้ เราละร่างมนุษย์แล้ว ได้ไป

สวรรค์ชั้นดาวดึงส์

ต่อมา เราได้เป็นพระเจ้าแผ่นดินผู้มียศ

ใหญ่ในพระนครพาราณสี ในครั้งนั้น เราเคือง

ศัตรูจึงสั่งให้ทหารทำการล้อมประตูเมืองศัตรู

ไว้

ประตูที่ถูกล้อมของพระราชาผู้มีเดชรักษา

ไว้ได้เพียงวันเดียว เพราะผลของกรรมนั้น เรา

จงต้องตกนรกอันร้ายกาจที่สุด

และในภพสุดท้ายในบัดนี้ เราเกิดใน

โกลิยบุรี พระชนนีของเราพระนามว่าสุปปวาสา

พระชนกของเรา พระนามว่ามหาลิลิจฉวี เรา

เกิดในราชวงศ์เพราะบุญกรรม เพราะการล้อม

ประตูเมืองให้ผล เราจึงต้องประสบทุกข์อยู่ใน

พระครรภ์ของพระมารดาถึง ๗ ปี

เราต้องหลงทวารอยู่อีก ๗ วัน เพียบ

พร้อมไปด้วยมหันตทุกข์ พระมารดาของเรา

ต้องประสบทุกข์ด้วยเช่นนี้ ก็เพราะให้ฉันทะใน

การล้อมประตูเมือง