ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒-พุทธวงศ์-จริยาปิฎก
ฉบับ มมร. · เล่ม ๗๒ · หน้า ๓๐๔ · ข้อ 128
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

มาก ภัตมีรสอันประณีต เสนาสนะอันน่ารื่นรมย์

และเภสัชที่เป็นประโยชน์ ที่ตนให้เกิดขึ้นโดย

ชอบธรรมแก่พระมุนีพร้อมทั้งพระสงฆ์ อุปัฏฐาก

พระองค์ด้วยจิตเมตตาตลอดกาล ครั้นพระศาสดา

ผู้เลิศพระองค์นั้นเสด็จนิพพานแล้ว เราได้ทำการ

บูชาตามลำพัง

เราทุกคนจุติจากอัตภาพนั้นแล้ว ไปสู่

สวรรค์ชั้นดาวดึงส์เสวยมหันต์สุขในดาวดึงส์นั้น

นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา

เมื่อเรากำลังท่องเที่ยวอยู่ในภพเป็นเหมือน

นายช่างดอกไม้ ได้ดอกไม้แล้วแสดงชนิดแห่ง

ดอกไม้แปลก ๆ มากมายฉะนั้น ได้เกิดเป็น

พระเจ้าวิเทหราช

เพราะถ้อยคำของคุณาเจลก เราจึงมี

อัธยาศัยอันมิจาฉาทิฏฐิกำจัดแล้วขึ้นสู่ทางนรก ไม่

เอื้อเฟื้อโอวาทของธิดาเราผู้ชื่อว่ารุจา

เมื่อถูกพรหมนารทะสั่งสอนเสียมากมาย

จึงละความเห็นที่ชั่วช้าเสียได้

บำเพ็ญกุศลกรรมบถ ๑๐ ให้บริบูรณ์โดย

พิเศษ ละทิ้งร่างกายแล้วได้ไปสวรรค์เหมือนไป

ที่อยู่ของตัว ฉะนั้น

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้