ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒-พุทธวงศ์-จริยาปิฎก
ฉบับ มมร. · เล่ม ๗๒ · หน้า ๕๑๖ · ข้อ 148
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

ประโยชน์อะไร ด้วยพวงมาลัยเหล่านี้

ซึ่งเราเอาประดับศีรษะเรา เราเอาบูชาในพระ-

ญาณของพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุด จะประเสริฐ

กว่า

ชนทั้งหลายเขาพากันนับถือบูชาพระ-

สัมพุทธเจ้า เราจะนั่งที่ใกล้ประตูจักบูชา

พระสัมพุทธเจ้าผู้มหามุนีในเวลาที่พระองค์เสด็จ

มา

พระพิชิตมารผู้งดงามดังต้นรกฟ้าขาว

หรือมิฉะนั้น ก็เปรียบเหมือนไกรสรมฤคราช

พร้อมด้วยพระภิกษุสงฆ์เสด็จมาตามถนน

ฉันเห็นพระรัศมีของพระพุทธเจ้าแล้ว

ก็ร่าเริงสลดใจ ยังไม่ทันถึงประตูก็บูชาพระพุทธ-

เจ้าผู้ประเสริฐสุด.

ดิฉันทำดอกอุบลอันบานเต็มที่ ๗ ดอก

ให้เป็นของกั้นแดดในอัมพร ดอกอุบลเหล่านั้น

กั้นแดดอยู่เหนือพระเศียรพระพุทธเจ้า.

ดิฉันมีจิตประกอบด้วยปีติ ดีใจ เกิด

โสมนัสประนมอัฐชลี ยังจิตให้เลื่อมใสในกาลนั้น

แล้วได้ไปสวรรค์ชั้นดาวดึงส์

เหนือศีรษะของดิฉัน เขากั้นเศวตฉัตร

ขนาดใหญ่ มีกลิ่นหอมดังกลิ่นทิพย์ฟุ้งไป นี้เป็น

ผลแห่งดอกอุบล ๗ ดอก.

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้