ติณทายกวรรคที่ ๕๒
ติณมุฏฐิทายกเถราปทานที่ ๑ (๕๒๑)
ว่าด้วยผลแห่งการถวายหญ้าคา ๑
[๑๑๑] ในที่ไม่ไกลภูเขาหิมวันต์ มีภูเขา
ลูกหนึ่งชื่อว่า ลัมพกะ ที่ภูเขาลัมพกะนั้น พระ-
สัมมาพุทธเจ้าพระนามว่า ติสสะ เสด็จจงกรม
อยู่กลางแจ้ง
เมื่อก่อน เราเป็นพรานเนื้อ อยู่ในอรัญ
ราวป่า ได้พบพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุดกว่าทวย
เทพ จึงได้ถวายหญ้าคากำหนึ่งแด่พระพุทธเจ้า เพื่อ
เป็นที่ประทับนั่ง ครั้นแล้วเรายังจิตให้เลื่อมใส
ถวายบังคมพระสัมมาพุทธเจ้าแล้ว บ่ายหน้า
กลับทางทิศอุดร
เราเดินไปไม่นาน ก็ถูกราชสีห์ฆ่า เรา
เป็นผู้ถูกราชสีห์ฆ่าตายในที่นั้นนั่นเอง เราได้ทำ
อาสันนกรรม ณ ที่ใกล้พระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุด
ไม่มีอาสวะ เราได้ไปยังเทวโลก เหมือนลูกศรที่
พ้นจากแล่ง ฉะนั้น
ปราสาทในเทวโลกนั้น ซึ่งบุญกรรม
เนรมิตให้ เป็นของงดงามมีแล่งธนูตั้งพัน มี