ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒-พุทธวงศ์-จริยาปิฎก
ฉบับ มมร. · เล่ม ๗๒ · หน้า ๒๓๔ · ข้อ 123
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

นำความสุขมาให้ได้ไซร้ ด้วยสัจวาจานี้ ก็

ขอให้การไปของเราจงสำเร็จ

ถ้าพระสงฆ์เป็นผู้ข้ามพ้นทางกันดารไป

ได้ เป็นเนื้อนาบุญอันเยี่ยมไซร้ ด้วยสัจวาจานี้

ขอให้การไปของเราจงสำเร็จ

พร้อมกับที่เราได้ทำสัจจะอันประเสริฐ

ดังนี้ น้ำได้ไหลหลีกออกไปจากหนทาง ลำดับ

นั้น เราได้ข้ามไปขึ้นฝั่งแม่น้ำอันน่ารื่นรมย์ใจได้

โดยสะดวก

ได้พบพระพุทธเจ้าประทับนั่งอยู่เหมือน

พระอาทิตย์ที่กำลังอุทัย ดังภูเขาทองที่ลุกโพลง

ฉะนั้น

เหมือนประทีปด้ามที่ถูกไฟไหม้โชติช่วง

อันสาวกแวดล้อมเปรียบดังพระจันทร์ที่ประกอบ

ด้วยดวงดาว ยังเทวดาและมนุษย์ให้เพลิดเพลิน

ปานท้าววาสวะ ผู้ยังฝนคือรัตนะให้ตกลงฉะนั้น

เราพร้อมด้วยอำมาตย์ถวายบังคมแล้ว

เฝ้าอยู่ ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่ง ลำดับนั้น พระ-

พุทธเจ้าทรงทราบอัธยาศัยของเราได้แสดงพระ-

ธรรมเทศนา

เราฟังธรรมอันปราศจากมลทินแล้ว ได้

กราบทูลพระพิชิตมารว่า ข้าแต่พระมหาวีรเจ้า ขอ

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้