ลพุชผลทายกเถราปทานที่ ๗ (๔๖๗)
ว่าด้วยผลแห่งการถวายขนุนสำมะลอ
[๕๗] ครั้งนั้น เราเป็นคนเฝ้าสวนอยู่
ในพระนครพันธุมดี ได้เห็นพระพุทธเจ้าผู้ปราศ-
จากกิเลสธุลี เสด็จเหาะไปในอากาศ
เราได้หยิบเอาผลขนุนสำมะลอถวายแด่
พระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุด พระพุทธเจ้าผู้มีพระ
ยศใหญ่ให้เกิดควานปลื้มใจแก่เรา นำความสุขมา
ให้ในปัจจุบัน ประทับอยู่ในอากาศนั้นเอง ได้
ทรงรับประเคน
เราถวายผลไม้แด่พระพุทธเจ้าด้วยใจอัน
เลื่อมใสแล้ว ได้ประสบปีติอันไพบูลย์ เป็นสุข.
ยอดเยี่ยมในครั้งนั้น รัตนะเกิดขึ้นแก่เราผู้เกิด
ในที่นั้น ๆ
ในกัปที่ ๙๑ แต่กัปนี้ เราได้ถวายผลไม้
ใดในกาลนั้น ด้วยทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย
นี้เป็นผลแต่งการถวายผลไม้
เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว . . . คำสอน
ของพระพุทธเจ้าเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.
ทราบว่า ท่านพระลพุชผลทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วย ประการฉะนี้แล.