นั้นก็หาไม่ เพราะฉะนั้น ตัณหาตัวซัดซ่าย

ไปในอารมณ์ต่าง ๆ นั้น บัณฑิตจึงรู้ว่า

เป็นสัจจะ โดยกำหนดอรรถว่าเป็นเหตุแห่ง

ทุกข์.

นาญฺา นิพฺพานโต สนฺติ สนฺตํ น จ น ตํ ยโต

สนฺตภาวนิยาเมน ตโต สจฺจมิทํ มตํ

ความสงบอื่นนอกจากพระนิพพาน

แล้วย่อมไม่มี และพระนิพพานนั้นเว้นจาก

ความสงบก็หามีไม่ เพราะฉะนั้น พระ-

นิพพานนี้ บัณฑิตจึงรู้ว่าเป็นสัจจะ โดย

กำหนดอรรถว่าเป็นความสงบ.

มคฺคา อญฺํ น นิยฺยานํ อนิยฺยาโน น จาปิ โส

ตจฺฉนิยฺยานภาวตฺตา อิติ โส สจฺจสมฺมโต

นอกจากมรรคแล้ว เครื่องนำออก

อย่างอื่นย่อมไม่มี แม้มรรคนั้นมิใช่เครื่อง

นำออกก็หาไม่ เพราะฉะนั้น มรรคนั้น

บัณฑิตจึงรู้ว่าเป็นสัจจะ เพราะอรรถว่าเป็น

เครื่องนำออกอย่างแท้จริง.

อิติ ตจฺฉาวิปลฺลาส ภูตภาวํ จตูสุปิ

ทุกฺขาทีสฺววิเสเสน สจฺจตฺถํ อาหุ ปณฺฑิตา