วิภังค์
ฉบับ มมร. · เล่ม ๗๗ · หน้า ๔๕๔ · ข้อ 273
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

ปฏิสนฺธิปจฺจุปฏฺานํ มีการเกิดสื่อเป็นปัจจุปัฏฐาน

สํขารปทฏฺานํ มีสังขารเป็นปทัฏฐานหรือ

วตฺถารมฺมณปทฏฺานํ มีวัตถุและอารมณ์เป็นปทัฏฐาน

๔. นมนลกฺขณํ นามมีการน้อมไปเป็นลักษณะ

สมฺปโยครสํ มีการประกอบพร้อมกันเป็นกิจ

อวินิพฺโภคปจฺจุปฏฺานํ มีการไม่แยกจากจิตเป็นปัจจุปัฏ-

ฐาน

วิญฺญาณปทฏฺานํ วิญญาณเป็นปทัฏฐาน

๕. รุปฺปนลกฺขณํ รูปมีการแปรปรวนเป็นลักษณะ

วิกิรณรสํ มีการกระจัดกระจายไปเป็นรส

อพฺยากตปจฺจุปฏฺานํ มีความเป็นอัพยากตธรรมเป็น

ปัจจุปัฏฐาน

วิญฺญาณปทฏฺานํ มีวิญญาณเป็นปทัฏฐาน

๖. อายตนลกฺขณํ สฬายตนะมีการทำวัฏฏะให้ยาวนาน

เป็นลักษณะ

ทสฺสนาทิรสํ มีการทำความเห็นเป็นต้นเป็นรส

วตฺถุทฺวารภาวปจิจุปฏฺานํ มีความเป็นวัตถุและทวารเป็น

ปัจจุปัฏฐาน

นามรูปปทฏฺานํ มีนามรูปเป็นปทัฏฐาน

๗. ผุสนลกฺขโณ ผัสสะมีการกระทบอารมณ์เป็น

ลักษณะ