“Addhā suyiṭṭhaṁ suhutaṁ mama yidaṁ, Yaṁ tādisaṁ vedagumaddasāmi; Tumhādisānañhi adassanena, Añño jano bhuñjati habyasesan”ti. “Bhuñjatu bhavaṁ gotamo. Brāhmaṇo bhavan”ti. “Gāthābhigītaṁ me abhojaneyyaṁ, Sampassataṁ brāhmaṇa nesa dhammo; Gāthābhigītaṁ panudanti buddhā, Dhamme sati brāhmaṇa vuttiresā. Aññena ca kevalinaṁ mahesiṁ, Khīṇāsavaṁ kukkuccavūpasantaṁ; Annena pānena upaṭṭhahassu, Khettañhi taṁ puññapekkhassa hotī”ti. “Atha kassa cāhaṁ, bho gotama, imaṁ habyasesaṁ dammī”ti? “Na khvāhaṁ, brāhmaṇa, passāmi sadevake loke samārake sabrahmake sassamaṇabrāhmaṇiyā pajāya sadevamanussāya yasseso habyaseso bhutto sammā pariṇāmaṁ gaccheyya aññatra, brāhmaṇa, tathāgatassa vā tathāgatasāvakassa vā. Tena hi tvaṁ, brāhmaṇa, taṁ habyasesaṁ appaharite vā chaḍḍehi appāṇake vā udake opilāpehī”ti.