Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṁ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena aññataro brāhmaṇo nibbiṭṭharājabhaṭo “taññeva bhaṭapathaṁ yācissāmī”ti sīsaṁ nahāyitvā bhikkhunupassayaṁ nissāya rājakulaṁ gacchati. Aññatarā bhikkhunī kaṭāhe vaccaṁ katvā tirokuṭṭe chaḍḍentī tassa brāhmaṇassa matthake āsumbhi. Atha kho so brāhmaṇo ujjhāyati khiyyati vipāceti— “assamaṇiyo imā muṇḍā bandhakiniyo. Kathañhi nāma gūthakaṭāhaṁ matthake āsumbhissanti. Imāsaṁ upassayaṁ jhāpessāmī”ti. Ummukaṁ gahetvā upassayaṁ pavisati. Aññataro upāsako upassayā nikkhamanto addasa taṁ brāhmaṇaṁ ummukaṁ gahetvā upassayaṁ pavisantaṁ. Disvāna taṁ brāhmaṇaṁ etadavoca— “kissa tvaṁ, bho, ummukaṁ gahetvā upassayaṁ pavisasī”ti? “Imā maṁ, bho, muṇḍā bandhakiniyo gūthakaṭāhaṁ matthake āsumbhiṁsu. Imāsaṁ upassayaṁ jhāpessāmī”ti. “Gaccha, bho brāhmaṇa, maṅgalaṁ etaṁ. Sahassaṁ lacchasi tañca bhaṭapathan”ti. Atha kho so brāhmaṇo sīsaṁ nahāyitvā rājakulaṁ gantvā sahassaṁ alattha tañca bhaṭapathaṁ.