ภิกขุนีวิภังค์
บาลีโรมัน (มหาสังคีติ) · เล่ม ๓ · หน้า ๒๑๕
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

Yā panāti yā yādisā …pe… bhikkhunīti …pe… ayaṁ imasmiṁ atthe adhippetā bhikkhunīti. Sahajīvinī nāma saddhivihārinī vuccati. Vuṭṭhāpetvāti upasampādetvā. Dve vassānīti dve saṁvaccharāni. Neva anuggaṇheyyāti na sayaṁ anuggaṇheyya uddesena paripucchāya ovādena anusāsaniyā. Na anuggaṇhāpeyyāti na aññaṁ āṇāpeyya “dve vassāni neva anuggaṇhissāmi na anuggaṇhāpessāmī”ti dhuraṁ nikkhittamatte āpatti pācittiyassa. Anāpatti— sati antarāye, pariyesitvā na labhati, gilānāya, āpadāsu, ummattikāya, ādikammikāyāti. Aṭṭhamasikkhāpadaṁ niṭṭhitaṁ. Theravāda Vinaya

69. Pavattinīnānubandhanasikkhāpada

Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṁ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena bhikkhuniyo vuṭṭhāpitaṁ pavattiniṁ dve vassāni nānubandhanti. Tā bālā honti abyattā; na jānanti kappiyaṁ vā akappiyaṁ vā.

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้