‘Suṇātu me, ayye, saṅgho. Ayaṁ itthannāmā itthannāmāya ayyāya paripuṇṇadvādasavassā gihigatā saṅghaṁ dve vassāni chasu dhammesu sikkhāsammutiṁ yācati. Yadi saṅghassa pattakallaṁ saṅgho itthannāmāya paripuṇṇadvādasavassāya gihigatāya dve vassāni chasu dhammesu sikkhāsammutiṁ dadeyya. Esā ñatti. Suṇātu me, ayye, saṅgho. Ayaṁ itthannāmā itthannāmāya ayyāya paripuṇṇadvādasavassā gihigatā saṅghaṁ dve vassāni chasu dhammesu sikkhāsammutiṁ yācati. Saṅgho itthannāmāya paripuṇṇadvādasavassāya gihigatāya dve vassāni chasu dhammesu sikkhāsammutiṁ deti. Yassā ayyāya khamati itthannāmāya paripuṇṇadvādasavassāya gihigatāya dve vassāni chasu dhammesu sikkhāsammutiyā dānaṁ, sā tuṇhassa; yassā nakkhamati, sā bhāseyya. Dinnā saṅghena itthannāmāya paripuṇṇadvādasavassāya gihigatāya dve vassāni chasu dhammesu sikkhāsammuti. Khamati saṅghassa, tasmā tuṇhī, evametaṁ dhārayāmī’”ti. Sā paripuṇṇadvādasavassā gihigatā evaṁ vadehīti vattabbā— “pāṇātipātā veramaṇiṁ dve vassāni avītikkamma samādānaṁ samādiyāmi …pe… vikālabhojanā veramaṇiṁ dve vassāni avītikkamma samādānaṁ samādiyāmī”ti. Atha kho bhagavā tā bhikkhuniyo anekapariyāyena vigarahitvā dubbharatāya …pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṁ sikkhāpadaṁ uddisantu— “Yā pana bhikkhunī paripuṇṇadvādasavassaṁ gihigataṁ dve vassāni chasu dhammesu asikkhitasikkhaṁ vuṭṭhāpeyya, pācittiyan”ti. Yā panāti yā yādisā …pe… bhikkhunīti …pe… ayaṁ imasmiṁ atthe adhippetā bhikkhunīti.