Sā aṭṭhārasavassā kumāribhūtā evaṁ vadehīti vattabbā— “pāṇātipātā veramaṇiṁ dve vassāni avītikkamma samādānaṁ samādiyāmi …pe… vikālabhojanā veramaṇiṁ dve vassāni avītikkamma samādānaṁ samādiyāmī”ti. Atha kho bhagavā tā bhikkhuniyo anekapariyāyena vigarahitvā dubbharatāya …pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṁ sikkhāpadaṁ uddisantu— “Yā pana bhikkhunī paripuṇṇavīsativassaṁ kumāribhūtaṁ dve vassāni chasu dhammesu asikkhitasikkhaṁ vuṭṭhāpeyya, pācittiyan”ti. Yā panāti yā yādisā …pe… bhikkhunīti …pe… ayaṁ imasmiṁ atthe adhippetā bhikkhunīti. Paripuṇṇavīsativassā nāma pattavīsativassā. Kumāribhūtā nāma sāmaṇerī vuccati. Dve vassānīti dve saṁvaccharāni. Asikkhitasikkhā nāma sikkhā vā na dinnā hoti, dinnā vā sikkhā kupitā. Vuṭṭhāpeyyāti upasampādeyya. “Vuṭṭhāpessāmī”ti gaṇaṁ vā ācariniṁ vā pattaṁ vā cīvaraṁ vā pariyesati, sīmaṁ vā sammannati, āpatti dukkaṭassa. Ñattiyā dukkaṭaṁ. Dvīhi kammavācāhi dukkaṭā. Kammavācāpariyosāne upajjhāyāya āpatti pācittiyassa. Gaṇassa ca ācariniyā ca āpatti dukkaṭassa.