Tena kho pana samayena aññataro bhikkhu sambahulā saṅghādisesā āpattiyo āpanno hoti— ekā āpatti ekāhappaṭicchannā, ekā āpatti dvīhappaṭicchannā, ekā āpatti tīhappaṭicchannā, ekā āpatti catūhappaṭicchannā, ekā āpatti pañcāhappaṭicchannā, ekā āpatti chāhappaṭicchannā, ekā āpatti sattāhappaṭicchannā, ekā āpatti aṭṭhāhappaṭicchannā, ekā āpatti navāhappaṭicchannā, ekā āpatti dasāhappaṭicchannā. So bhikkhūnaṁ ārocesi— “ahaṁ, āvuso, sambahulā saṅghādisesā āpattiyo āpajjiṁ— ekā āpatti ekāhappaṭicchannā …pe… ekā āpatti dasāhappaṭicchannā. Kathaṁ nu kho mayā paṭipajjitabban”ti? Bhagavato etamatthaṁ ārocesuṁ. “Tena hi, bhikkhave, saṅgho tassa bhikkhuno tāsaṁ āpattīnaṁ yā āpatti dasāhappaṭicchannā tassā agghena samodhānaparivāsaṁ detu. Evañca pana, bhikkhave, dātabbo— Tena, bhikkhave, bhikkhunā saṅghaṁ upasaṅkamitvā …pe… evamassa vacanīyo— ‘ahaṁ, bhante, sambahulā saṅghādisesā āpattiyo āpajjiṁ— ekā āpatti ekāhappaṭicchannā …pe… ekā āpatti dasāhappaṭicchannā. Sohaṁ, bhante, saṅghaṁ tāsaṁ āpattīnaṁ yā āpatti dasāhappaṭicchannā tassā agghena samodhānaparivāsaṁ yācāmī’ti. Dutiyampi yācitabbo. Tatiyampi yācitabbo. Byattena bhikkhunā paṭibalena saṅgho ñāpetabbo— ‘Suṇātu me, bhante, saṅgho. Ayaṁ itthannāmo bhikkhu sambahulā saṅghādisesā āpattiyo āpajji— ekā āpatti ekāhappaṭicchannā …pe… ekā āpatti dasāhappaṭicchannā. So saṅghaṁ tāsaṁ āpattīnaṁ yā āpatti dasāhappaṭicchannā tassā agghena samodhānaparivāsaṁ yācati. Yadi saṅghassa pattakallaṁ, saṅgho itthannāmassa bhikkhuno tāsaṁ āpattīnaṁ yā āpatti dasāhappaṭicchannā tassā agghena samodhānaparivāsaṁ dadeyya. Esā ñatti.