จุลวรรค ภาค ๑
บาลีโรมัน (มหาสังคีติ) · เล่ม ๖ · หน้า ๒๒๒
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

Suṇātu me, bhante, saṅgho. Ayaṁ itthannāmo bhikkhu sambahulā saṅghādisesā āpattiyo āpajji— ekā āpatti ekāhappaṭicchannā …pe… dasa āpattiyo dasāhappaṭicchannāyo. So saṅghaṁ tāsaṁ āpattīnaṁ yā āpattiyo sabbacirappaṭicchannāyo tāsaṁ agghena samodhānaparivāsaṁ yācati. Saṅgho itthannāmassa bhikkhuno tāsaṁ āpattīnaṁ yā āpattiyo sabbacirappaṭicchannāyo tāsaṁ agghena samodhānaparivāsaṁ deti. Yassāyasmato khamati itthannāmassa bhikkhuno tāsaṁ āpattīnaṁ yā āpattiyo sabbacirappaṭicchannāyo tāsaṁ agghena samodhānaparivāsassa dānaṁ, so tuṇhassa; yassa nakkhamati, so bhāseyya. Dutiyampi etamatthaṁ vadāmi …pe… tatiyampi etamatthaṁ vadāmi …pe…. Dinno saṅghena itthannāmassa bhikkhuno tāsaṁ āpattīnaṁ yā āpattiyo sabbacirappaṭicchannāyo tāsaṁ agghena samodhānaparivāso. Khamati saṅghassa, tasmā tuṇhī, evametaṁ dhārayāmī’”ti. 2.3. Dvemāsaparivāsa

หัวข้อ (สรุปโดย AI) คำสวดกรรมวาจาให้สโมธานปริวาสแก่ภิกษุผู้ต้องอาบัติสังฆาทิเสสหลายครั้งปกปิดต่างเวลากัน
เข้าสู่ระบบเพื่อบันทึกความคืบหน้า
เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้