Tena kho pana samayena aññataro bhikkhu sambahulā saṅghādisesā āpattiyo āpanno hoti. So āpattipariyantaṁ na jānāti; rattipariyantaṁ na jānāti; āpattipariyantaṁ nassarati, rattipariyantaṁ nassarati; āpattipariyante vematiko, rattipariyante vematiko. So bhikkhūnaṁ ārocesi— “ahaṁ, āvuso, sambahulā saṅghādisesā āpattiyo āpajjiṁ; āpattipariyantaṁ na jānāmi, rattipariyantaṁ na jānāmi; āpattipariyantaṁ nassarāmi, rattipariyantaṁ nassarāmi; āpattipariyante vematiko, rattipariyante vematiko. Kathaṁ nu kho mayā paṭipajjitabban”ti? Bhagavato etamatthaṁ ārocesuṁ. “Tena hi, bhikkhave, saṅgho tassa bhikkhuno tāsaṁ āpattīnaṁ suddhantaparivāsaṁ detu. Evañca pana, bhikkhave, dātabbo—