Idha pana, bhikkhave, bhikkhu dve saṅghādisesā āpattiyo āpajjati dvemāsappaṭicchannāyo; ekaṁ āpattiṁ jānāti, ekaṁ āpattiṁ na jānāti. So saṅghaṁ yaṁ āpattiṁ jānāti, tassā āpattiyā dvemāsappaṭicchannāya dvemāsaparivāsaṁ yācati. Tassa saṅgho tassā āpattiyā dvemāsappaṭicchannāya dvemāsaparivāsaṁ deti. So parivasanto itarampi āpattiṁ jānāti. Tassa evaṁ hoti— ‘ahaṁ kho dve saṅghādisesā āpattiyo āpajjiṁ dvemāsappaṭicchannāyo; ekaṁ āpattiṁ jāniṁ, ekaṁ āpattiṁ na jāniṁ. Sohaṁ saṅghaṁ yaṁ āpattiṁ jāniṁ tassā āpattiyā dvemāsappaṭicchannāya dvemāsaparivāsaṁ yāciṁ. Tassa me saṅgho tassā āpattiyā dvemāsappaṭicchannāya dvemāsaparivāsaṁ adāsi. Sohaṁ parivasanto itarampi āpattiṁ jānāmi. Yannūnāhaṁ saṅghaṁ itarissāpi āpattiyā dvemāsappaṭicchannāya dvemāsaparivāsaṁ yāceyyan’ti. So saṅghaṁ itarissāpi āpattiyā dvemāsappaṭicchannāya dvemāsaparivāsaṁ yācati. Tassa saṅgho itarissāpi āpattiyā dvemāsappaṭicchannāya dvemāsaparivāsaṁ deti. Tena, bhikkhave, bhikkhunā tadupādāya dve māsā parivasitabbā.