“Evamāvuso”ti kho so bhikkhu tassa upāsakassa paṭissuṇitvā uṭṭhāyāsanā yena sāvatthi tena pakkāmi. Anupubbena yena sāvatthi jetavanaṁ anāthapiṇḍikassa ārāmo yena bhagavā tenupasaṅkami, upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdi. Āciṇṇaṁ kho panetaṁ buddhānaṁ bhagavantānaṁ āgantukehi bhikkhūhi saddhiṁ paṭisammodituṁ. Atha kho bhagavā taṁ bhikkhuṁ etadavoca— “kacci, bhikkhu, khamanīyaṁ, kacci yāpanīyaṁ, kaccisi appakilamathena addhānaṁ āgato, kuto ca tvaṁ bhikkhu āgacchasī”ti? “Khamanīyaṁ, bhagavā, yāpanīyaṁ, bhagavā; appakilamathena ca ahaṁ, bhante, addhānaṁ āgato. Idhāhaṁ, bhante, kāsīsu vassaṁvuṭṭho sāvatthiṁ āgacchanto bhagavantaṁ dassanāya yena kīṭāgiri tadavasariṁ. Atha khvāhaṁ, bhante, pubbaṇhasamayaṁ nivāsetvā pattacīvaramādāya kīṭāgiriṁ piṇḍāya pāvisiṁ. Addasā kho maṁ, bhante, aññataro upāsako kīṭāgirismiṁ piṇḍāya carantaṁ; disvāna yenāhaṁ tenupasaṅkami, upasaṅkamitvā maṁ abhivādetvā etadavoca— ‘api, bhante, piṇḍo labbhatī’ti. ‘Na kho, āvuso, piṇḍo labbhatī’ti. ‘Ehi, bhante, gharaṁ gamissāmā’ti. Atha kho, bhante, so upāsako maṁ gharaṁ netvā bhojetvā etadavoca— ‘kahaṁ, bhante, ayyo gamissatī’ti? ‘Sāvatthiṁ kho ahaṁ, āvuso, gamissāmi bhagavantaṁ dassanāyā’ti. ‘Tena hi, bhante, mama vacanena bhagavato pāde sirasā vanda, evañca vadehi— “duṭṭho, bhante, kīṭāgirismiṁ āvāso. Assajipunabbasukā nāma kīṭāgirismiṁ āvāsikā alajjino pāpabhikkhū. Te evarūpaṁ anācāraṁ ācaranti— mālāvacchaṁ ropentipi ropāpentipi …pe… vividhampi anācāraṁ ācaranti. Yepi te, bhante, manussā pubbe saddhā ahesuṁ pasannā tepi etarahi assaddhā appasannā. Yānipi tāni saṅghassa pubbe dānapathāni tānipi etarahi upacchinnāni. Riñcanti pesalā bhikkhū, nivasanti pāpabhikkhū. Sādhu, bhante, bhagavā kīṭāgiriṁ bhikkhū pahiṇeyya, yathāyaṁ kīṭāgirismiṁ āvāso saṇṭhaheyyā”’ti. Tato ahaṁ, bhagavā, āgacchāmī”ti.