Idha pana, bhikkhave, bhikkhu ummattako hoti cittavipariyāsakato. Tena ummattakena cittavipariyāsakatena bahuṁ assāmaṇakaṁ ajjhāciṇṇaṁ hoti bhāsitaparikkantaṁ. Tamenaṁ codeti saṅgho vā, sambahulā vā, ekapuggalo vā— ‘saratāyasmā evarūpiṁ āpattiṁ āpajjitā’ti? So ummattako ummattakālayaṁ karoti— ‘ahampi evaṁ karomi. Tumhepi evaṁ karotha. Mayhampi etaṁ kappati. Tumhākampetaṁ kappatī’ti. Tassa saṅgho amūḷhavinayaṁ deti. Dhammikaṁ amūḷhavinayassa dānaṁ. Imāni tīṇi dhammikāni amūḷhavinayassa dānānī”ti.

4. Paṭiññātakaraṇa

Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū appaṭiññāya bhikkhūnaṁ kammāni karonti— tajjanīyampi, niyassampi, pabbājanīyampi, paṭisāraṇīyampi, ukkhepanīyampi. Ye te bhikkhū appicchā …pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti— “kathañhi nāma chabbaggiyā bhikkhū appaṭiññāya bhikkhūnaṁ kammāni karissanti— tajjanīyampi, niyassampi, pabbājanīyampi, paṭisāraṇīyampi, ukkhepanīyampī”ti. Atha kho te bhikkhū bhagavato etamatthaṁ ārocesuṁ …pe… “saccaṁ kira, bhikkhave …pe… “saccaṁ, bhagavā”ti …pe… vigarahitvā …pe… dhammiṁ kathaṁ katvā bhikkhū āmantesi— “na, bhikkhave, appaṭiññāya bhikkhūnaṁ kammaṁ kātabbaṁ— tajjanīyaṁ vā, niyassaṁ vā, pabbājanīyaṁ vā, paṭisāraṇīyaṁ vā, ukkhepanīyaṁ vā. Yo kareyya, āpatti dukkaṭassa. Evaṁ kho, bhikkhave, adhammikaṁ hoti paṭiññātakaraṇaṁ, evaṁ dhammikaṁ. Kathañca, bhikkhave, adhammikaṁ hoti paṭiññātakaraṇaṁ?