ที่ใคร ๆ ให้เป็นไปแล้ว ทั้งอสักการะที่ใคร ๆ ให้เป็นไปแล้ว. อธิบายว่า พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงหมายเอาบุคคลเช่นนั้น ที่ตอนต้น ชนเหล่าใดสักการะ แล้ว ภายหลังชนเหล่านั้นนั่นแหละไม่สักการะ เพราะรู้ว่าไม่มีสารธรรม จึง ตรัสว่า สกฺกาเรน จ อสกฺกาเรน จ ดังนี้.

ในเรื่องนี้ควรนำเรื่องพระเทวทัตเป็นต้นที่ถูกสักการะครอบงำมาแสดง (เป็นตัวอย่าง). สมดังที่พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสไว้ว่า

ผลกล้วยแล ฆ่าต้นกล้วย ขุยไผ่

ฆ่าต้นไผ่ สักการะฆ่าคนชั่ว เหมือนลูก

ม้า ฆ่าแม้ม้า อัสดร ดังนี้. ควรนำเรื่องพระเจ้ากรุงทัณฑกี พระเจ้ากรุงกาลิงคะ และพระเจ้ากรุงเมชฌะ เป็นต้น มาแสดง (เป็นตัวอย่าง). สมดังคำที่สังกัจจฤาษีกล่าวไว้ว่า

เพราะ พระเจ้าทัณฑกี ทรงโปรย

ธุลีใส่ กีสวัจฉฤาษี (ผู้หาธุลีมิได้) พระ-

องค์พร้อมด้วยประชาชน และแว่นแคว้น

(จึงถึงความพินาศ) เหมือนไม้ที่รากขาด

แล้ว หมกไหม้อยู่ในกุกกุฬนรก ประกาย

ไฟตกถูกต้องพระกายของพระองค์.

อนึ่ง พระเจ้ากาลิงคะ ได้ล่วงเกิน

บรรพชิตผู้สำรวมแล้ว ผู้สอนธรรม ผู้เป็น

สมณะผู้ไม่ประทุษร้าย สุนัขทั้งหลายจึง

รุนกัดพระเจ้ากาลิงคะนั้นผู้ทรงกลิ้งไปมา

อยู่ เหมือนผลมะพร้าว.