นรก กำเนิดสัตว์ดิรัจฉานอสุรกายและ

ปิตติวิสัย เป็นผู้ไม่พ้นไปจากเครื่องผูก

แห่งมาร.

ส่วนสัตว์เหล่าใดประกอบความเพียร

ในพระศาสนาของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

ทั้งกลางคืนกลางวัน สัตว์เหล่านั้นผู้มี

ความสำคัญอารมณ์ว่า ไม่งามอยู่เป็นนิจ

ย่อมดับไฟ คือ ราคะได้ ส่วนสัตว์ทั้งหลาย

ผู้สูงสุดในนรชน ย่อมดับไฟคือโทสะได้

ด้วยเมตตา และดับไฟคือโมหะได้ด้วย

ปัญญาอันเป็นเครื่องให้ถึงความชำแรก

กิเลส สัตว์เหล่านั้นมีปัญญาเป็นเครื่อง

รักษาตน ไม่เกียจคร้านทั้งกลางคืนกลาง-

วัน ดับไฟมีไฟคือราคะเป็นต้นได้ ย่อม

ปรินิพพานโดยไม่มีส่วนเหลือ ล่วงทุกข์

ได้ไม่มีส่วนเหลือ บัณฑิตทั้งหลายผู้เห็น

อริยสัจผู้ถึงที่สุดแห่งเวท รู้แล้วโดยชอบ

ด้วยปัญญาเป็นเครื่องรู้ยิ่ง ซึ่งความสิ้นไป

แห่งชาติ ย่อมไม่มาสู่ภพใหม่.

จบอัคคิสูตรที่ ๔