ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒
ฉบับ มมร. · เล่ม ๖๒ · หน้า ๑๙๘ · ข้อ 105 106
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

บุรุษผู้เป็นพนักงานเครื่องต้น เป็นคนรับใช้ ไม่ต้อง

การด้วยค่าจ้าง.

[๑๐๕] นางขุชชานี้ เห็นจะไม่ต้องถูกตัดลิ้น

ด้วยมีดอันคมเป็นแน่ จึงมาพูดคำหยาบช้าอย่างนี้.

[๑๐๖] ข้าแต่พระนางประภาวดี พระนางอย่า

ทรงเทียบพระเจ้ากุสราชนั้น ด้วยพระรูปอันเลอโฉม

ของพระนางซิ ข้าแต่พระนางผู้มีความรุ่งเรือง

พระนางจงกระทำไว้ในพระทัยว่า พระเจ้ากุสราช

พระองค์นั้นทรงมีพระอิสริยยศใหญ่ แล้วจงกระทำ

ความรักในพระเจ้ากุสราช ผู้มีความงามอันนี้ ข้าแต่

พระนางประภาวดี พระนางอย่าทรงเทียบพระเจ้า

กุสราชพระองค์นั้นด้วยพระรูปอันเลอโฉมของพระนาง

ซิ ข้าแต่พระนางผู้มีความรุ่งเรือง พระนางจงกระทำ

ไว้ในพระทัยว่า พระเจ้ากุสราชพระองค์นั้นทรงมี

พระราชทรัพย์เป็นอันมาก... มีทแกล้วทหาร. . มี

พระราชอาณาจักรสว่างใหญ่... เป็นพระมหาราชา

มีพระสุรเสียงเหมือนเสียงราชสีห์... มีพระสุรเสียง

ไพเราะ ... มีพระสุรเสียงหยดย้อย ... มีพระสุรเสียง

กลมกล่อม ... มีพระสุรเสียงล่อนหวาน... ทรง

ชำนาญศิลป์ตั้งร้อยอย่าง... เป็นกษัตริย์... พระแม่เจ้า

ประภาวดี พระนางอย่าเทียบพระเจ้ากุสราชนั้นด้วย

พระรูปอันเลอโฉมของพระนางซิ พระนางจงกระทำ

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้