ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒
ฉบับ มมร. · เล่ม ๖๒ · หน้า ๒๐๖ · ข้อ 130
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

เสียงของพระเจ้ากุสราชคุกคามแล้ว พากันแตกหนีไป

เหมือนดังฝูงมฤคได้ยินเสียงแห่งราชสีห์ก็พากันหนีไป

ฉะนั้น พวกพลช้าง พลม้า พลรถ พลเดินเท้า ผู้

อันความกลัวแต่เสียงพระเจ้ากุสราชคุกคามแล้ว ก็พา

กันแตกตื่นเหยียบย่ำกันและกัน ท้าวสักกะจอมเทพ

ได้ทอดพระเนตรเห็นพระโพธิสัตว์ ทรงมีชัยในท่าม

กลางสงครามนั้น มีพระทัยชื่นชมยินดี ทรงพระราช

ทานแก้วมณีอันรุ่งโรจน์ดวงหนึ่ง แก่พระเจ้ากุสราช

พระเจ้ากุสราชทรงชนะสงคราม ได้แก้วมณีอันรุ่ง-

โรจน์ แล้วเสด็จประทับบนคอช้างสารเสด็จเข้าสู่พระ

นคร ตรัสสั่งให้จับกษัตริย์เจ็ดพระนครทั้งเป็น ให้มัด

นำเข้าถวายพระสัสสุระ ทูลว่า ขอเดชะ กษัตริย์เหล่า

นี้เป็นศัตรูของพระองค์ ศัตรูทั้งหมดซึ่งคิดจะกำจัด

พระองค์เสียนี้ ตกอยู่ในอำนาจของพระองค์แล้ว เชิญ

ทรงกระทำตามพระประสงค์เถิด พระองค์ทรงกระทำ

กษัตริย์เหล่านั้นให้เป็นทาสแล้ว จะทรงปล่อยหรือจะ

ทรงประหารเสียตามแต่พระทัยเถิด.

[๑๓๐] กษัตริย์เหล่านี้เป็นศัตรูของพระองค์ มิ

ได้เป็นศัตรูของหม่อนฉัน ข้าแต่พระมหาราช พระองค์

เป็นใหญ่กว่าหม่อมฉัน จะทรงปล่อยหรือจะทรง

ประหารศัตรูเหล่านั้นก็ตามเถิด.

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้