อุกกาสติกเถราปทานที่ ๓ (๔๗๓)

ว่าด้วยผลแห่งการจุดคบเพลิง

[๖๓] ครั้งนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าพระ-

นามว่าโกสิกะ ประทับอยู่ที่ภูเขาจิตตกูฏ พระองค์

เป็นผู้เพ่งพินิจ ยินดีในฌาน เป็นผู้ตื่นแล้ว อภิ-

รมย์ในวิเวก เป็นมุนี

ข้าพระองค์อันหมู่นารีแวดล้อมเข้าไปใน

ป่าหิมวันต์ ได้เห็นพระพุทธเจ้าพระนามว่าโกสิกะ

ผู้ปานดังพระจันทร์ในวันเพ็ญ

ครั้งนั้น ข้าพระองค์ถือเอาคบเพลิงร้อย

ดวง แวดล้อมพระพุทธเจ้าอยู่ตลอด ๗ วัน ๗ คืน

ได้ไปโดยวันที่ ๘

ข้าพระองค์มีจิตเลื่อมใส ถวายบังคม

พระสยัมภูพุทธเจ้าพระนามว่าโกสิกะ ผู้ไม่ทรง

พ่ายแพ้อะไร ๆ เสด็จออกจากสมาบัติ แล้วได้ถวาย

ภิกษาอย่างหนึ่ง

ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นจอมแห่งสัตว์ เชษฐ-

บุรุษของโลก ประเสริฐกว่านรชน เพราะกรรม

นั้น ข้าพระองค์จึงเกิดในหมู่เทพชั้นดุสิต นี้เป็น

ผลแห่งภิกษาอย่างหนึ่ง

แสงสว่างย่อมมีแก่ข้าพระองค์ทุกเมื่อ

ทั้งกลางวันและกลางคืน ข้าพระองค์แผ่รัศมีไป

ได้โดยรอบร้อยโยชน์