โกรัณฑปุปผิยเถราปทานที่ ๓ (๔๙๓)

ว่าด้วยผลแห่งการบูชาบังสุกุล

[๘๓] เมื่อก่อน เรากับบิดาและปู่ เป็น

คนทำงานในป่า เลี้ยงชีพด้วยฆ่าปศุสัตว์

กุศลกรรมของเราไม่มี

พระผู้นำชั้นเยี่ยมของโลกพระนามว่า

ติสสะ ผู้มีพระปัญญาจักษุ ทรงแสดงรอยพระบาท

๓ รอยไว้ใกล้ที่อยู่ของเรา ด้วยทรงพระอนุ-

เคราะห์

เราเห็นรอยพระบาทของพระศาสดาพระ-

นามว่า ติสสะ ที่ทรงเหยียบไว้ เป็นผู้ร่าเริง มีจิต

บันเทิง ยังจิตให้เลื่อมใสในรอยพระบาท

เราเห็นต้นหงอนไก่งอกงามอยู่มีดอกบาน

จึงเก็บใส่ผอบมาบูชารอยพระบาทอันประเสริฐ

สุด

ด้วยกรรมที่ทำไว้ดีแล้วนั้น และด้วยการ

ตั้งเจตน์จำนงไว้ เราละร่างมนุษย์แล้ว ได้ไป

สวรรค์ชั้นดาวดึงส์

เราเข้าถึงกำเนิดใด ๆ คือเป็นเทวดาหรือ

มนุษย์ในกำเนิดนั้น ๆ เรามีผิวพรรณเหมือนดอก

หงอนไก่ มีรัศมีซ่านออกจากตัว