ในกัปที่ ๙๔ แต่กัปนี้ เราได้ถวายผลไม้
ใดกาลนั้น ด้วยการถวายผลไม้นั้น เราไม่
รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายผลไม้
เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว . . . คำสอน
ของพระพุทธเจ้าเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.
ทราบว่า ท่านพระตาลผลิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการ ฉะนี้แล.
จบตาลผลิยเถราปทาน
นาลิเกรผลทายกเถราปทานที่ ๑๐ (๕๑๐)
ว่าด้วยผลแห่งการถวายผลมะพร้าว
[๑๐๐] ครั้งนั้น เราเป็นชาวสวน อยู่ใน
พระนครพันธุมดี ได้พบพระพุทธเจ้าผู้ปราศจาก
กิเลสธุลี กำลังเหาะอยู่ในอากาศ
เราได้เอาผลมะพร้าวถวายแด่พระพุทธเจ้า
ผู้ประเสริฐสุด พระพุทธเจ้าผู้มีพระยศใหญ่
ทำปีติให้แก่เรา ทรงนำความสุขมา
ให้ในปัจจุบัน ประทับยืนอยู่ในอากาศ ได้ทรง
รับแล้ว
เรามีจิตผ่องใส ครั้นถวายผลมะพร้าวแด่
พระพุทธเจ้าแล้ว ได้ประสบปีติอันไพบูลย์และ
อุดมสุข รัตนะย่อมบังเกิดแก่เราผู้เกิดในภพนั้น ๆ