อุรุเวทกัสสปเถราปทานที่ ๘ (๕๓๘)

. .

ว่าด้วยบุพจริยาของพระอุรุเวลกัสสปเถระ

[๑๒๘] ในกัปที่แสนแต่กัปนี้ พระพิชิต

มาร พระนามว่าปทุมุตตระ ผู้รู้แจ้งโลกทั้งปวง

เป็นนักปราชญ์มีจักษุ ได้เสด็จอุบัติขึ้นแล้ว พระ-

องค์เป็นผู้ตรัสสอน ทรงแสดงให้สัตว์รู้ชัด ได้ยัง

สรรพสัตว์ให้ข้ามพ้นวัฏสงสาร ฉลาดในเทศนา

เป็นผู้เบิกบาน ทรงช่วยประชุมชนให้ข้ามพ้นไป

เสียเป็นอันมาก

พระองค์เป็นผู้อนุเคราะห์ประกอบด้วย

พระกรุณา แสวงหาประโยชน์ให้สรรพสัตว์ ยัง

เดียรถีย์ที่มาเฝ้าให้ดำรงอยู่ในเบญจศีลได้ทุกคน

เมื่อเป็นเช่นนี้ พระศาสนาจึงไม่มีความ

อากูล ว่างสูญจากเดียรถีย์ วิจิตรด้วยพระอรหันต์

ผู้คงที่มีความชำนิชำนาญ

พระมหามุนีพระองค์นั้น สูงประมาณ

๕๘ ศอก มีพระฉวีวรรณงามคล้ายทองคำอันล้ำค่า

มีพระลักษณะอันประเสริฐ ๓๒ ประการ

ครั้งนั้น อายุของสัตว์แสนปี พระชิน-

สีห์พระองค์นั้น เมื่อดำรงพระชนม์อยู่โดยกาล