สกิงสัมมัชชกวรรคที่ ๔๓
สกิมมัชชกเถราปทานที่ ๑ [๔๒๑]
ว่าด้วยผลแห่งการกวาดลานพระศรีมหาโพธิ
[๑๑] เราได้เห็นแคฝอย ซึ่งเป็นไม้โพธิ
อันอุดมของพระผู้มีพระภาคเจ้าพระนานว่าวิปัสสนา
แล้วยังใจให้เลื่อมใสในไม้โพธินั้น
เราหยิบเอาไม้กวาดมากวาด (ลานโพธิ-
พฤกษ์ ) อันเป็นที่ตั้งแห่งไม้โพธิในกาลนั้น ครั้น
แล้วได้ไหว้ไม้แคฝอยซึ่งเป็นไม้โพธินั้น
เรายังจิตให้เลื่อมใสในไม้โพธินั้น ประ-
นมกรอัญชลีเหนือเศียรเกล้า นมัสการไม้โพธินั้น
แล้ว กลับไปยังกระท่อม
เราเดินนึกถึงไม้โพธิอันอุดมไปตามหน
ทางสัญจร งูเหลือมซึ่งมีรูปร่างน่ากลัว มีกำลัง
มาก รัดเรา
กรรมที่เราทำในเวลาใกล้จะตาย ได้ทำ
ให้เรายินดีด้วยผล งูเหลือมกลืนกินร่างของเรา
เรารื่นรมย์อยู่ในเทวโลก
จิตของเราไม่ขุ่นมัว บริสุทธิ์ขาวสะอาด
ในกาลทุกเมื่อ ลูกศรคือความโศก ที่เป็นเหตุทำ
จิตของเราให้เร่าร้อน เราไม่รู้จักมัน เลย