ในกัปที่แสนแต่กัปนี้ พระศาสดามีพระ-

นาทชื่อว่าโคดมซึ่งสมภพในวงศ์พระเจ้าโอกกาก-

ราช จักเสด็จอุบัติขึ้นในโลก

พราหมณ์นี้จักได้เป็นธรรมทายาทของ

พระศาสดาพระองค์นั้น เป็นโอรสอันธรรมเนรมิต

เป็นสาวกของพระศาสดามีนามชื่อว่าราธะ พระ-

นายจักทรงแต่งตั้งท่านว่า เป็นผู้เลิศกว่าภิกษุ

ทั้งหลายผู้มีปฏิภาณ เราได้สดับพุทธพยากรณ์นั้น

แล้วก็เป็นผู้เบิกบานมีจิตประกอบด้วยเมตตาบำรุง

พระพิชิตมารในกาลนั้นตลอดชีวิต

เพราะเราเป็นผู้ประกอบด้วยปัญญา ด้วย

กรรมที่เราได้ทำไว้ดีแล้วนั้น และด้วยการตั้ง

เจตน์จำนงไว้ เราละร่างมนุษย์แล้วได้ไปสวรรค์

ชั้นดาวดึงส์ ได้เสวยราชสมบัติในเทวโลก ๓๐๐

ครั้ง

ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๕๐๐ ครั้ง และ

เป็นพระเจ้าประเทศราชอันไพบูลย์โดยคณนานับ

มิได้

เพราะกรรมนั้นนำไปเราจึงเป็นผู้ถึงความ

สุขในทุกภพ เมื่อถึงภพสุดท้ายเราเกิดในสกุล

ที่ยากจน ขาดเครื่องนุ่งห่มและอาหารให้พระ-