วนวัจฉเถราปทานที่ ๙ (๕๔๙)
ว่าด้วยบุพจริยาของพระวนวัจฉเถระ
[๑๓๙] ในภัทรกัปนี้ พระพุทธเจ้า
มีพระนามว่า กัสสปะ ผู้เป็นพงศ์พันธุ์ของพรหม
ทรงพระยศใหญ่ ประเสริฐกว่านักปราชญ์ทั้งหลาย
ได้เสด็จอุบัติขึ้นแล้ว
ครั้งนั้น เราบวชในศาสนาของพระพุทธ-
เจ้าพระองค์นั้น ประพฤติพรหมจรรย์ตราบเท่า
สิ้นชีวิต จุติจากอัตภาพนั้นแล้ว
เพราะกรรมที่ทำไว้ดีนั้นและเพราะการตั้ง
เจตน์จำนงไว้ เราละร่างมนุษย์นั้นแล้วได้ไป
สวรรค์ชั้นดาวดึงส์
จุติจากนั้นแล้ว ได้เป็นนกพิราบอยู่ใน
ป่า ภิกษุผู้สมบูรณ์ด้วยคุณ ยินดีในฌานทุกเมื่อ
อาศัยอยู่ในป่านั้น
ท่านเป็นผู้มีจิตเมตตาประกอบด้วยกรุณา
มีหน้าเบิกบานทุกเมื่อ วางเฉย มีความเพียรมาก
ฉลาดในอัปปมัญญา
มีความดำริปราศจากนิวรณ์ มีอัธยาศัย
ใคร่ประโยชน์แก่สรรพสัตว์ โดยไม่นาน เรา
คุ้นเคยในพระสาวกของพระสุคตนั้น