ดิฉันเห็นหญิงสาวนั้นเข้าแล้วคิดว่า โอ

หญิงสาวคนนี้รูปงามเหลือเกิน เราไม่เคยเห็นด้วย

นัยน์ตาในครั้งไหน ๆ เลย

ขณะนั้น หญิงสาวคนนั้นถูกชราย่ำยี มี

ผิวพรรณแปลกไป หน้าเหี่ยว ฟันหัก ผมหงอก

น้ำลายไหล หน้าไม่สะอาด ใบหูแข็งกระด้าง

นัยน์ตาขาว นมยานไม่งาม ตัวตกกระทั่วไป

ร่างกายสั่นตลอดศีรษะ

หลังขด มีไม้เท้าเป็นคู่เดิน ร่างกาย

ซูบผอมลีบไป ตัวสั่นงก ล้มลงแล้วหายใจถี่ ๆ

ลำดับนั้น ความสังเวชอันไม่เคยเป็น

ทำให้ขนลุกชูชัน ได้มีแก่ดิฉันว่า น่าตำหนิรูป

อันไม่สะอาดที่พวกคนพาลยินดีกัน.

ขณะนั้น พระพุทธเจ้าผู้ทรงพระกรุณา

มาก มีพระทัยปีติโสมนัส ทอดพระเนตรเห็น

ดิฉันผู้มีใจสังเวชแล้ว ได้ตรัสพระคาถานี้ว่า

ดูก่อนพระนางเขมา เชิญดูร่างกายอัน

กระสับกระส่าย ไม่สะอาด โสโครก ไหลเข้า

ถ่ายออก ที่พวกพาลชนยินดีกัน

ท่านจงอบรมจิตให้เป็นสมาธิมีอารมณ์

เดียวด้วยอสุภารมณ์เถิด ท่านจงมีกายคตาสติมาก

ไปด้วยความเบื่อหน่ายเถิด