พระองค์ผู้มีพระกรุณาเป็นที่อยู่ หม่อมฉันขอ

ถวายนมัสการแด่พระองค์ ข้าแต่พระองค์ผู้เสด็จ

ข้ามสงสารแล้ว หม่อมฉันขอถวายนมัสการแด่

พระองค์ ข้าแต่พระองค์ผู้ประทานอมตธรรม

หม่อมฉันขอถวายนมัสการแด่พระองค์

หม่อมฉันแล่นไปแล้วสู่ทิฏฐิอันรกชัฏ

หลงใหลเพราะกามราคะ พระองค์ทรงแนะนำด้วย

อุบายที่ชอบ เป็นผู้ยินดีแล้วในธรรมที่ทรงแนะนำ

สัตว์ทั้งหลายเหินห่างจากการเห็นท่านผู้

แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่เช่นพระองค์ ย่อมประสบ

มหันตทุกข์ในสังสารสาคร

เมื่อใดหม่อมฉันยังมิได้มาเฝ้าพระองค์ผู้

เป็นสรณะแห่งสัตว์โลก ไม่เป็นศัตรูแก่สัตว์โลก

เสด็จถึงที่สุดแห่งมรณะ มีธรรมเป็นประโยชน์

อย่างดี หม่อมฉันขอแสดงโทษนั้น

หม่อมฉันมัวยินดีในรูป ระแวงว่าพระ-

องค์ไม่เกื้อกูล จึงมิได้มาเฝ้าพระองค์ผู้ทรง

เกื้อกูลมาก ทรงประทานธรรมอันประเสริฐ หม่อม

ฉันขอแสดงโทษนั้น.

ครั้งนั้น พระองค์ผู้ทรงพระมหากรุณา

มีพระกระแสเสียงอันไพเราะ เมื่อทรงเอาน้ำอมฤต

รดดิฉัน ได้ตรัสว่า ดูก่อนพระนางเขมา หยุด

อยู่เถิด