ถ้าภิกษุหวังการบรรลุธรรมที่เป็นหัวใจ

มีธรรมที่เป็นหัวใจเป็นอานิสงส์

เธอพึงเป็นผู้มีฌาน มีจิตหลุดพ้น

รู้ความเกิดขึ้นและความเสื่อมไปแห่งโลก

มีใจดี ไม่มีตัณหาและทิฏฐิอาศัย๑

ทีฆลัฏฐิสูตรที่ ๓ จบ

๔. นันทนสูตร

ว่าด้วยนันทนเทพบุตร

{๒๕๘}[๙๕] นันทนเทพบุตรยืนอยู่ ณ ที่สมควรแล้ว ได้กราบทูลพระผู้มีพระภาค ด้วยคาถาว่า

ข้าแต่พระโคดม ผู้มีปัญญาดุจแผ่นดิน

ข้าพระองค์ขอทูลถามพระองค์ถึงญาณทัสสนะ๒

อันไม่มีสิ่งใดขวางกั้นของพระผู้มีพระภาค

บัณฑิตทั้งหลายเรียกบุคคล

ประเภทใดว่าเป็นผู้มีศีล

ประเภทใดว่าเป็นผู้มีปัญญา

บุคคลประเภทใดล่วงทุกข์ได้

เทวดาทั้งหลายบูชาบุคคลประเภทใด