ชิวหาเป็นของท่าน รสเป็นของท่าน อายตนะคือวิญญาณอันเกิดจากชิวหา- สัมผัส(ความกระทบทางลิ้น) เป็นของท่าน ฯลฯ

กายเป็นของท่าน โผฏฐัพพะเป็นของท่าน อายตนะคือวิญญาณอันเกิดจาก กายสัมผัส(ความกระทบทางกาย) เป็นของท่าน ฯลฯ

มโนเป็นของท่าน ธรรมารมณ์ทั้งหลายเป็นของท่าน อายตนะคือวิญญาณ อันเกิดจากมโนสัมผัส(ความกระทบทางใจ) เป็นของท่าน แต่ในที่ใดไม่มีมโน ไม่มี ธรรมารมณ์ ไม่มีอายตนะคือวิญญาณอันเกิดจากมโนสัมผัส ที่นั้นมิใช่ทางดำเนิน ของท่าน”

{๔๗๓} มารกราบทูลว่า

ชนเหล่าใดกล่าวถึงสิ่งใดว่า ‘นี้ของเรา’

ทั้งยังกล่าวว่า ‘ของเรา’

ถ้าใจของท่านยังฝังอยู่ในสิ่งนั้น

สมณะ ท่านก็จะไม่พ้นจากเราไปได้

{๔๗๔} พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า

ชนเหล่าใดกล่าวถึงสิ่งใด สิ่งนั้นไม่ใช่ของเรา

ชนเหล่าใดกล่าว ชนเหล่านั้นไม่ใช่เรา

มารผู้มีบาป ท่านจงรู้อย่างนี้

ท่านย่อมไม่เห็นแม้ทางของเรา

ลำดับนั้น มารผู้มีบาป ฯลฯ จึงหายตัวไป ณ ที่นั้นเอง