กถาวัตถุ
ฉบับหลวง · เล่ม ๓๗ · หน้า ๑๕๖ · ข้อ 302
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

ป. ถูกแล้ว

ส. สิ่งทั้งปวงมีอยู่ในธรรมทั้งปวง หรือ?

ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น

ส. สิ่งทั้งปวงมีอยู่ หรือ?

ป. ถูกแล้ว

ส. สิ่งทั้งปวง ชื่อว่ามีอยู่ เพราะทำอธิบายว่า ไม่ประกอบ หรือ?

ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น

ส. สิ่งทั้งปวงมีอยู่ หรือ?

ป. ถูกแล้ว

ส. แม้สิ่งที่ไม่มี ก็ชื่อว่ามีอยู่ หรือ?

ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น

ส. สิ่งทั้งปวงมีอยู่ หรือ?

ป. ถูกแล้ว

ส. ความเห็นอย่างนี้เรา ทิฏฐิที่ว่าสิ่งทั้งปวงมีอยู่ดังนี้ เป็นมิจฉาทิฏฐิ และ

ว่าทิฏฐิดังว่านี้ เป็นสัมมาทิฏฐิ ดังนี้ ก็มีอยู่ หรือ?

ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ

[๓๐๒] ส. อดีตมีอยู่ หรือ?

ป. ถูกแล้ว

ส. อดีตดับไปแล้ว ปราศไปแล้ว แปรไปแล้ว อัสดงคตแล้ว สาบสูญไป

แล้ว มิใช่หรือ?

ป. ถูกแล้ว

ส. ถ้าอดีตดับไปแล้ว ปราศไปแล้ว แปรไปแล้ว อัสดงคตแล้ว สาบสูญ

ไปแล้ว ก็ต้องไม่กล่าวว่า อดีตมีอยู่