กถาวัตถุ
ฉบับหลวง · เล่ม ๓๗ · หน้า ๑๗๐ · ข้อ 348
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

ป. ถูกแล้ว

ส. สิ่งที่เป็น (อนาคต) แล้วเป็น (ปัจจุบัน) ชื่อว่าเป็นแล้วจึงเป็นอยู่

หรือ?

ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ

ส. สิ่งที่เป็น (อนาคต) แล้วเป็น (ปัจจุบัน) ชื่อว่าเป็นแล้วจึงเป็นอยู่ หรือ?

ป. ถูกแล้ว

ส. สิ่งที่ไม่เป็น (อนาคต) แล้วไม่เป็น (ปัจจุบัน) ชื่อว่าไม่เป็นแล้วไม่

เป็น หรือ?

ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ

[๓๔๘] ส. จักขุอดีตมีอยู่ รูป, จักขุวิญญาณ. แสงสว่าง, มนสิการอดีตมีอยู่ หรือ?

ป. ถูกแล้ว

ส. บุคคลเห็นรูปอดีตได้ ด้วยจักขุอดีต หรือ?

ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ

ส. โสตอดีตมีอยู่ เสียง, โสตวิญญาณ, อากาศ, มนสิการอดีตมีอยู่ หรือ?

ป. ถูกแล้ว

ส. บุคคลฟังเสียงอดีตได้ ด้วยโสตอดีตหรือ?

ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ

ส. ฆานอดีตมีอยู่ กลิ่น, ฆานวิญญาณ, ลม, มนสิการอดีตมีอยู่ หรือ?

ป. ถูกแล้ว

ส. บุคคลสูดกลิ่นอดีตได้ ด้วยฆานอดีตหรือ?

ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ

ส. ชิวหาอดีตมีอยู่ รส, ชิวหาวิญญาณ, น้ำ, มนสิการอดีตมีอยู่ หรือ?

ป. ถูกแล้ว

ส. บุคคลลิ้มรสอดีต หรือ?