กถาวัตถุ
ฉบับหลวง · เล่ม ๓๗ · หน้า ๑๖๒ · ข้อ 322
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

ส. บัญญัติว่าขาวหรือว่าผ้าก็ดี ว่าผ้าหรือว่าขาวก็ดี รวมเพ่งถึงผ้าขาว บัญญัติ

ทั้งสองนี้ ก็อย่างเดียวกัน มีอรรถอันเดียวกัน เสมอกัน เท่ากัน

เหมือนกัน หรือ?

ป. ถูกแล้ว

ส. ผ้าขาว เมื่อถูกย้อม ย่อมละความเป็นผ้าขาว หรือ?

ป. ถูกแล้ว

ส. ย่อมละความเป็นผ้า หรือ?

ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ

ส. บัญญัติว่าขาวหรือว่าผ้าก็ดี ว่าผ้าหรือว่าขาวก็ดี รวมเพ่งถึงผ้าขาว บัญญัติ

ทั้งสองนี้ ก็อย่างเดียวกัน มีอรรถอันเดียวกัน เสมอกัน เท่ากัน

เหมือนกัน หรือ?

ป. ถูกแล้ว

ส. ผ้าขาวเมื่อถูกย้อม ย่อมไม่ละความเป็นผ้า หรือ?

ป. ถูกแล้ว

ส. ย่อมไม่ละความเป็นผ้าขาว หรือ?

ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ

[๓๒๒] ส. รูปย่อมไม่ละความเป็นรูป หรือ?

ป. ถูกแล้ว

ส. รูปเที่ยง ยั่งยืน คงทน มีอันไม่แปรผันเป็นธรรมดา หรือ?

ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ

ส. เพราะรูปย่อมละความเป็นรูป ฉะนั้น รูปจึงชื่อว่าไม่เที่ยง ไม่ยั่งยืน ไม่คง

ทน มีอันแปรผันเป็นธรรมดา มิใช่หรือ?

ป. ถูกแล้ว

ส. หากว่า รูปไม่เที่ยง ไม่ยั่งยืน ไม่คงทน มีอันแปรผันเป็นธรรมดา ก็ต้อง

ไม่กล่าวว่า รูปย่อมไม่ละความเป็นรูป