กถาวัตถุ
ฉบับหลวง · เล่ม ๓๗ · หน้า ๒๖๖ · ข้อ 593 594 595 596
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

[๕๙๓] ส. การเปล่งวาจาของผู้เข้าฌานมีอยู่ หรือ?

ป. ถูกแล้ว

ส. การเปล่งวาจาของผู้เข้าสมาบัติ ที่มีปฐวีกสิณเป็นอารมณ์มีอยู่ หรือ?

ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ

[๕๙๔] ส. การเปล่งวาจาของผู้เข้าฌานมีอยู่ หรือ?

ป. ถูกแล้ว

ส. การเปล่งวาจาของผู้เข้าสมาบัติ ที่มีอาโปกสิณเป็นอารมณ์ ฯลฯ ที่มี

เตโชกสิณเป็นอารมณ์ ที่มีวาโยกสิณเป็นอารมณ์ ที่มีนีลกสิณเป็น

อารมณ์ ที่มีปีตกสิณเป็นอารมณ์ ที่มีโลหิตกสิณเป็นอารมณ์ ที่

มีโอทาตกสิณเป็นอารมณ์ ฯลฯ ของผู้เข้าอากาสานัญจายตนสมาบัติ

วิญญาณัญจายตนสมาบัติ อากิญจัญญายตนสมาบัติ ฯลฯ เนวสัญญานา

สัญญายตนสมาบัติมีอยู่ หรือ?

ส. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ

[๕๙๕] ส. การเปล่งวาจาไม่มีแก่ผู้เข้าสมาบัติ ที่มีปฐวีกสิณเป็นอารมณ์ หรือ?

ป. ถูกแล้ว

ส. หากว่า การเปล่งวาจาไม่มีแก่ผู้เข้าสมาบัติ ที่มีปฐวีกสิณเป็นอารมณ์ ก็

ต้องไม่กล่าวว่า การเปล่งวาจาของผู้เข้าฌานมีอยู่

[๕๙๖] ส. การเปล่งวาจาไม่มีแก่ผู้เข้าสมาบัติ ที่มีอาโปกสิณเป็นอารมณ์ ฯลฯ ที่มี

โอทาตกสิณเป็นอารมณ์ ฯลฯ ไม่มีแก่ผู้เข้าอากาสานัญจายตนสมาบัติ

วิญญาณัญจายตนสมาบัติ อากิญจัญญายตนสมาบัติ ฯลฯ เนวสัญญานา

สัญญายตนสมาบัติ หรือ?

ป. ถูกแล้ว

ส. หากว่า การเปล่งวาจาไม่มีแก่ผู้เข้าเนวสัญญานาสัญญายตนสมาบัติ ก็

ต้องไม่กล่าวว่า การเปล่งวาจาของผู้เข้าฌานมีอยู่