อังคุตตรนิกาย ปัญจก-ฉักกนิบาต
บาลีโรมัน (มหาสังคีติ) · เล่ม ๒๒ · หน้า ๓๑๐
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

“Rāgassa, bhikkhave, pariññāya … parikkhayāya … pahānāya … khayāya … vayāya … virāgāya … nirodhāya … cāgāya … paṭinissaggāya pañca dhammā bhāvetabbā. Dosassa … mohassa … kodhassa … upanāhassa … makkhassa … paḷāsassa … issāya … macchariyassa … māyāya … sāṭheyyassa … thambhassa … sārambhassa … mānassa … atimānassa … madassa … pamādassa abhiññāya … pariññāya … parikkhayāya … pahānāya … khayāya … vayāya … virāgāya … nirodhāya … cāgāya … paṭinissaggāya pañca dhammā bhāvetabbā. Katame pañca? Saddhābalaṁ, vīriyabalaṁ, satibalaṁ, samādhibalaṁ, paññābalaṁ— pamādassa, bhikkhave, paṭinissaggāya ime pañca dhammā bhāvetabbā”ti. Rāgapeyyālaṁ niṭṭhitaṁ. Tassuddānaṁ Abhiññāya pariññāya parikkhayāya, Pahānāya khayāya vayena ca; Virāganirodhā cāgañca, Paṭinissaggo ime dasāti. Pañcakanipāto niṭṭhito. Tatridaṁ vagguddānaṁ Sekhabalaṁ balañceva, Pañcaṅgikañca sumanaṁ; Muṇḍanīvaraṇañca saññañca, Yodhājīvañca aṭṭhamaṁ; Theraṁ kakudhaphāsuñca, Andhakavindadvādasaṁ; Gilānarājatikaṇḍaṁ, Saddhammāghātupāsakaṁ; Araññabrāhmaṇañceva,

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้