อังคุตตรนิกาย ปัญจก-ฉักกนิบาต
บาลีโรมัน (มหาสังคีติ) · เล่ม ๒๒ · หน้า ๓๘๗
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

Sabbesaṁ nāganāmānaṁ, saccanāmo anuttaro. Nāgaṁ vo kittayissāmi, na hi āguṁ karoti so; Soraccaṁ avihiṁsā ca, pādā nāgassa te duve. Tapo ca brahmacariyaṁ, caraṇā nāgassa tyāpare; Saddhāhattho mahānāgo, upekkhāsetadantavā. Sati gīvā siro paññā, vīmaṁsā dhammacintanā; Dhammakucchisamātapo, viveko tassa vāladhi. So jhāyī assāsarato, ajjhattaṁ susamāhito; Gacchaṁ samāhito nāgo, ṭhito nāgo samāhito. Seyyaṁ samāhito nāgo, nisinnopi samāhito; Sabbattha saṁvuto nāgo, esā nāgassa sampadā. Bhuñjati anavajjāni, sāvajjāni na bhuñjati; Ghāsamacchādanaṁ laddhā, sannidhiṁ parivajjayaṁ. Saṁyojanaṁ aṇuṁ thūlaṁ, sabbaṁ chetvāna bandhanaṁ; Yena yeneva gacchati, anapekkhova gacchati. Yathāpi udake jātaṁ, puṇḍarīkaṁ pavaḍḍhati; Nupalippati toyena, sucigandhaṁ manoramaṁ. Tatheva loke sujāto, buddho loke viharati; Nupalippati lokena, toyena padumaṁ yathā. Mahāginīva jalito, anāhārūpasammati;

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้