Sīhoti kho, bhikkhave, tathāgatassetaṁ adhivacanaṁ arahato sammāsambuddhassa. Yaṁ kho, bhikkhave, tathāgato parisāya dhammaṁ deseti, idamassa hoti sīhanādasmiṁ. Bhikkhūnañcepi, bhikkhave, tathāgato dhammaṁ deseti, sakkaccaññeva tathāgato dhammaṁ deseti, no asakkaccaṁ; bhikkhunīnañcepi, bhikkhave, tathāgato dhammaṁ deseti, sakkaccaññeva tathāgato dhammaṁ deseti, no asakkaccaṁ; upāsakānañcepi, bhikkhave, tathāgato dhammaṁ deseti, sakkaccaññeva tathāgato dhammaṁ deseti, no asakkaccaṁ; upāsikānañcepi, bhikkhave, tathāgato dhammaṁ deseti, sakkaccaññeva tathāgato dhammaṁ deseti, no asakkaccaṁ; puthujjanānañcepi, bhikkhave, tathāgato dhammaṁ deseti antamaso annabhāranesādānampi, sakkaccaññeva tathāgato dhammaṁ deseti, no asakkaccaṁ. Taṁ kissa hetu? Dhammagaru, bhikkhave, tathāgato dhammagāravo”ti. Navamaṁ.
10. Kakudhavagga
Kakudhatherasutta Evaṁ me sutaṁ— ekaṁ samayaṁ bhagavā kosambiyaṁ viharati ghositārāme. Tena kho pana samayena kakudho nāma koliyaputto āyasmato mahāmoggallānassa upaṭṭhāko adhunākālaṅkato aññataraṁ manomayaṁ kāyaṁ upapanno. Tassa evarūpo attabhāvapaṭilābho hoti—seyyathāpi nāma dve vā tīṇi vā māgadhakāni gāmakkhettāni. So tena attabhāvapaṭilābhena neva attānaṁ no paraṁ byābādheti. Atha kho kakudho devaputto yenāyasmā mahāmoggallāno tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā āyasmantaṁ mahāmoggallānaṁ abhivādetvā ekamantaṁ aṭṭhāsi. Ekamantaṁ ṭhito kho kakudho devaputto āyasmantaṁ mahāmoggallānaṁ etadavoca: “devadattassa, bhante, evarūpaṁ icchāgataṁ uppajji: ‘ahaṁ bhikkhusaṅghaṁ pariharissāmī’ti. Sahacittuppādā ca, bhante, devadatto tassā iddhiyā parihīno”ti. Idamavoca kakudho devaputto. Idaṁ vatvā āyasmantaṁ mahāmoggallānaṁ abhivādetvā padakkhiṇaṁ katvā tatthevantaradhāyi.