Seyyathāpi, bhikkhave, subhūmiyaṁ catumahāpathe mahānigrodho samantā pakkhīnaṁ paṭisaraṇaṁ hoti; evamevaṁ kho, bhikkhave, saddho kulaputto bahuno janassa paṭisaraṇaṁ hoti bhikkhūnaṁ bhikkhunīnaṁ upāsakānaṁ upāsikānanti. Sākhāpattaphalūpeto, khandhimāva mahādumo; Mūlavā phalasampanno, patiṭṭhā hoti pakkhinaṁ. Manorame āyatane, sevanti naṁ vihaṅgamā; Chāyaṁ chāyatthikā yanti, phalatthā phalabhojino. Tatheva sīlasampannaṁ, saddhaṁ purisapuggalaṁ; Nivātavuttiṁ atthaddhaṁ, sorataṁ sakhilaṁ muduṁ. Vītarāgā vītadosā, vītamohā anāsavā; Puññakkhettāni lokasmiṁ, sevanti tādisaṁ naraṁ. Te tassa dhammaṁ desenti, Sabbadukkhāpanūdanaṁ; Yaṁ so dhammaṁ idhaññāya, Parinibbāti anāsavo”ti. Aṭṭhamaṁ.

4. Sumanavagga

Puttasutta “Pañcimāni, bhikkhave, ṭhānāni sampassantā mātāpitaro puttaṁ icchanti kule jāyamānaṁ. Katamāni pañca? Bhato vā no bharissati; kiccaṁ vā no karissati; kulavaṁso ciraṁ ṭhassati; dāyajjaṁ paṭipajjissati; atha vā pana petānaṁ kālaṅkatānaṁ dakkhiṇaṁ anuppadassatīti. Imāni kho, bhikkhave, pañca ṭhānāni sampassantā mātāpitaro puttaṁ icchanti kule jāyamānanti. Pañca ṭhānāni sampassaṁ, puttaṁ icchanti paṇḍitā; Bhato vā no bharissati, kiccaṁ vā no karissati. Kulavaṁso ciraṁ tiṭṭhe, dāyajjaṁ paṭipajjati;