อังคุตตรนิกาย ปัญจก-ฉักกนิบาต
บาลีโรมัน (มหาสังคีติ) · เล่ม ๒๒ · หน้า ๔๘
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

Amaccā ñātisaṅghā ca, Ye cassa anujīvino. Tyassa sīlavato sīlaṁ, cāgaṁ sucaritāni ca; Passamānānukubbanti, ye bhavanti vicakkhaṇā. Idha dhammaṁ caritvāna, maggaṁ sugatigāminaṁ; Nandino devalokasmiṁ, modanti kāmakāmino”ti. Dasamaṁ. Sumanavaggo catuttho. Tassuddānaṁ Sumanā cundī uggaho, sīho dānānisaṁsako; Kālabhojanasaddhā ca, puttasālehi te dasāti.

5. Muṇḍarājavagga

Ādiyasutta Ekaṁ samayaṁ bhagavā sāvatthiyaṁ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Atha kho anāthapiṇḍiko gahapati yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdi. Ekamantaṁ nisinnaṁ kho anāthapiṇḍikaṁ gahapatiṁ bhagavā etadavoca: “pañcime, gahapati, bhogānaṁ ādiyā. Katame pañca? Idha, gahapati, ariyasāvako uṭṭhānavīriyādhigatehi bhogehi bāhābalaparicitehi sedāvakkhittehi dhammikehi dhammaladdhehi attānaṁ sukheti pīṇeti sammā sukhaṁ pariharati; mātāpitaro sukheti pīṇeti sammā sukhaṁ pariharati; puttadāradāsakammakaraporise sukheti pīṇeti sammā sukhaṁ pariharati. Ayaṁ paṭhamo bhogānaṁ ādiyo.

หัวข้อ (สรุปโดย AI) มหาสาลสูตร เปรียบครัวเรือนกับต้นสาละบนภูเขาหิมพานต์
เข้าสู่ระบบเพื่อบันทึกความคืบหน้า
เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้