Idha pana, bhikkhave, bhikkhu dve saṅghādisesā āpattiyo āpajjati dvemāsappaṭicchannāyo; ekaṁ āpattiṁ sarati, ekaṁ āpattiṁ nassarati. So saṅghaṁ yaṁ āpattiṁ sarati, tassā āpattiyā dvemāsappaṭicchannāya dvemāsaparivāsaṁ yācati. Tassa saṅgho tassā āpattiyā dvemāsappaṭicchannāya dvemāsaparivāsaṁ deti. So parivasanto itarampi āpattiṁ sarati. Tassa evaṁ hoti— ‘ahaṁ kho dve saṅghādisesā āpattiyo āpajjiṁ dvemāsappaṭicchannāyo; ekaṁ āpattiṁ sariṁ, ekaṁ āpattiṁ nassariṁ. Sohaṁ saṅghaṁ yaṁ āpattiṁ sariṁ, tassā āpattiyā dvemāsappaṭicchannāya dvemāsaparivāsaṁ yāciṁ. Tassa me saṅgho tassā āpattiyā dvemāsappaṭicchannāya dvemāsaparivāsaṁ adāsi. Sohaṁ parivasanto itarampi āpattiṁ sarāmi. Yannūnāhaṁ saṅghaṁ itarissāpi āpattiyā dvemāsappaṭicchannāya dvemāsaparivāsaṁ yāceyyan’ti. So saṅghaṁ itarissāpi āpattiyā dvemāsappaṭicchannāya dvemāsaparivāsaṁ yācati. Tassa saṅgho itarissāpi āpattiyā dvemāsappaṭicchannāya dvemāsaparivāsaṁ deti. Tena, bhikkhave, bhikkhunā tadupādāya dve māsā parivasitabbā.