ขุททกนิกาย ขุททกปาฐ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต
ฉบับ มมร. · เล่ม ๔๕ · หน้า ๖๒๓ · ข้อ 279
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

เรากล่าวผู้ระลึกถึงชาติก่อนได้ เห็น

ทั้งสวรรค์และอบาย และถึงความสิ้นไป

แห่งชาติ เป็นมุนี ผู้อยู่จบพรหมจรรย์

เพราะรู้ด้วยปัญญาอันยิ่ง เป็นผู้มีไตรวิชา

ด้วยวิชชา๓ ว่าเป็นพราหมณ์ เราไม่กล่าว

บุคคลอื่นผู้มีการกล่าวตามที่เขากล่าวไว้

แล้วว่าเป็นพราหมณ์.

เนื้อความแม้นี้พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสแล้ว เพราะเหตุนั้น ข้าพเจ้า ได้สดับมาแล้ว ฉะนี้แล.

จบธรรมสูตรที่ ๑๐

จบวรรคที่ ๕

จบติกนิบาต

อรรถกถาธรรมสูตร

ในธรรมสูตรที่ ๑๐ พึงทราบวินิจฉัย ดังต่อไปนี้ :-

บทว่า ธมฺเมน ได้แก่ ญายธรรม คือ โดยเหตุ โดยการณ์ กล่าวคือ สัมมาปฏิบัติ อธิบายว่า ภิกษุย่อมเป็นผู้มีวิชชา ๓ ด้วยปฏิปทาใด ปฏิปทานั้น พึงทราบว่า ธรรมในอธิการนี้. ก็ปฏิปทานั้น คืออะไร ? คือ จรณสัมปทา ๑ วิชชาสัมปทา ๑. บทว่า เตวิชฺชํ ความว่า ประกอบแล้วด้วยวิชชา ๓ มี

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้