พระสารีบุตรเถระถามนางเปรตตนหนึ่งว่า

[๙๙] ดูก่อนนางเปรตผู้ผอมมีแต่ซี่โครง ท่าน

เป็นผู้เปลือยกาย มีรูปร่างน่าเกลียด ซูบผอม

มีตัวสะพรั่งไปด้วยเส้นเอ็น ท่านเป็นใครหรือ

มายืนอยู่ในที่นี้.

นางเปรตนั้นตอบว่า

เมื่อก่อนดิฉันเป็นมารดาของท่าน ในชาติ

อื่น ๆ ดิฉันเข้าถึงเปตวิสัย เพียบพร้อมไปด้วย

ความหิวและความกระหาย เมื่อถูกความหิว

ครอบงำแล้ว ย่อมกินน้ำลาย น้ำตก เสมหะอัน

เขาถ่มทิ้งแล้ว และกินมันเหลวแห่งซากศพที่เขา

เผาอยู่ที่เชิงตะกอน กินโลหิตของหญิงทั้งหลาย

ที่คลอดบุตรและโลหิตแห่งบุรุษทั้งหลายที่ถูก

ตัดมือ เท้า และศีรษะ ที่เป็นแผล กินเนื้อ เอ็น

และข้อมือข้อเท้าเป็นต้นของชายหญิง กินหนอง

และเลือดแห่งปศุสัตว์และมนุษย์ทั้งหลาย ไม่มี

ที่พึ่ง ไม่มีที่อยู่อาศัย นอนบนเตียงของคนตาย