พระองค์ลักเอาผ้าซ่อนไว้บนบก ไม่มีความ

ประสงค์จะลักขโมย และไม่มีจิตคิดประทุษร้าย

เพราะกรรมนั้นข้าพระองค์จึงเป็นคนเปลือยกาย

เป็นอยู่อย่างฝืดเคือง.

พระเจ้าอัมพสักขระตรัสถามว่า :-

ผู้ใดทำบาปเล่น ๆ นักปราชญ์ทั้งหลาย

กล่าวว่า ผู้นั้นได้รับผลกรรมเช่นนี้ ส่วนผู้ใดตั้งใจ

ทำบาปจริง ๆ นักปราชญ์ทั้งหลายกล่าวผลกรรม

ของผู้นั้นว่าเป็นอย่างไร.

เปรตนั้นกราบทูลว่า :-

มนุษย์เหล่าใดมีความดำริชั่ว เป็นผู้เศร้า-

หมองด้วยกาย และวาจา เมื่อตายไป มนุษย์เหล่า .

นั้นย่อมเข้าถึงนรกในสัมปรายภพโดยไม่ต้อง

สงสัย ส่วนชนเหล่าอื่นปรารถนาสุคติยินดียิ่ง

ในทาน มีอัตภาพอันสงเคราะห์แล้ว เมื่อตายไป

ย่อมเข้าถึงสุคติในสัมปรายภพโดยไม่ต้องสงสัย.

เมื่อเปรตนั้น ชี้แจงจำแนกผลกรรมแต่โดยย่ออย่างนี้ พระ- ราชาไม่ทรงเชื่อ จึงตรัสถามเปรตนั้นว่า :-

เราจะพึงรู้เรื่องนั้นได้อย่างไรว่า นี้เป็นผล

แห่งกรรมดีและกรรมชั่ว หรือเราะพึงเห็น