๒. สูกรเปตวัตถุ

ว่าด้วยกายงามปากเหม็น

ท่านพระนารทะถามเปรตตนหนึ่งว่า

[๘๗] กายของท่านล้วนมีสีเหมือนทองคำ รัศมี

กายของท่าน สว่างไสวไปทั่วทุกทิศ แต่หน้า

ของท่านเหมือนหน้าสุกร เมื่อก่อนท่านได้ทำ

กรรมอะไรไว้

เปรตนั้นตอบว่า

ข้าแต่พระนารทะ เมื่อก่อนข้าพเจ้าได้

สำรวมกาย แต่ไม่ได้สำรวมวาจา เพราะเหตุนั้น

รัศมีกายของข้าพเจ้าจึงเป็นเช่นกันที่ท่านเห็นอยู่

นั้น เพราะเหตุนั้น ข้าพเจ้าขอกล่าวกะท่าน สรีระ

ของข้าพเจ้าท่านเห็นเองแล้ว ขอท่านอย่าทำบาป

ด้วยปาก อย่าให้หน้าสุกรเกิดมีแก่ท่าน.

จบ สูกรเปตวัตถุ

อรรถกถาสูกรเปตวัตถุ ๒

เมื่อพระศาสดา ทรงอาศัยกรุงราชคฤห์ ประทับอยู่ใน พระเวฬุวัน กลันทกนิวาปวิหาร ทรงปรารภเปรตผู้มีหน้าเหมือน สุกรตนหนึ่ง จึงตรัสคำเริ่มต้นว่า กาโย เต สพฺพโส วณฺโณ ดังนี้.