บุคคลผู้เสื่อมจากทรัพย์สมบัติ เป็นผู้ฝืดเคืองด้วย

โภคะ ย่อมหามิตรสหายยาก (นี้เป็นธรรมดาของ

โลก) บุรุษผู้ถูกหลาวเสียบนี้ มีร่างกายเปื้อนด้วย

เลือด ตัวทะลุเป็นช่อง ๆ ชีวิตของบุรุษนี้จักดับ

ไปในวันนี้พรุ่งนี้ เหมือนหยาดน้ำค้างอันติดอยู่

บนปลายหญ้า ฉะนั้น เมื่อเป็นอย่างนี้ เพราะเหตุ

ไร ท่านจึงพูดกะบุรุษผู้ถึงความลำบากอย่างยิ่ง

นอนหงายอยู่บนหลาวไม้สะเดาเช่นนี้ว่า ดูก่อน

บุรุษผู้เจริญ ขอท่านจงมีชีวิตอยู่เถิด การมีชีวิต

อยู่เท่านั้นเป็นของประเสริฐ.

เปรตนั้นกราบทูลว่า:-

ข้าแต่พระราชา บุรุษนี้เป็นสาโลหิตของ

ข้าพระองค์ ข้าพระองค์ระลึกชาติก่อนได้ ข้า-

พระองค์เห็นแล้วมีความกรุณาแก่เขาว่า ขออย่า

ให้บุรุษผู้เลวทรามนี้ไปตกนรกเลย ข้าแต่กษัตริย์

ลิจฉวี บุรุษผู้ทำกรรมชั่วนี้ จุติจากอัตภาพนี้แล้ว

จักเข้าถึงนรกอันยัดเยียดไปด้วยสัตว์ผู้ทำบาป

เป็นสถานร้ายกาจ มีความเร่าร้อนมาก เผ็ดร้อน

ให้เกิดความน่ากลัว หลาวนี้ประเสริฐกว่านรก

นั้นตั้งหลายพันเท่า ขออย่าให้บุรุษนี้ไปตกนรก

อันมีแต่ความทุกข์โดยส่วนเดียว เผ็ดร้อน ให้เกิด