แม่น้ำคงคา. บทว่า อิธ คือ ในที่นี้. บทว่า ปุพฺพทฺธเปโตว ความว่า

มีร่างกายข้างหน้ากึ่งหนึ่ง ไม่เหมือนเปรต คือเหมือนเทพบุตร

ไม่นับเนื่องในกำเนิดเปรต. เพื่อจะเลี่ยงคำถามว่า อย่างไร ? ท่านจึง

กล่าวว่า เป็นผู้ทัดทรงดอกไม้ประดับประดา. อธิบายว่า ประดับ ประดาด้วยดอกไม้ คล้องไว้ที่ศีรษะ. บทว่า กสฺส วาโส ภวิสฺสติ ความว่า ที่อยู่ของท่าน อยู่ในบ้านไหน หรือในประเทศไหน ท่าน จงบอกเรื่องนั้น.

บัดนี้ เพื่อจะแสดงคำที่เปรตนั้นและโกลิยอำมาตย์กล่าว ในกาลไร พระสังคีติกาจารย์ทั้งหลายจึงกล่าวคาถาว่า :-

เปรตนั้นกล่าวว่า ข้าพเจ้าจักไปยังบ้าน

จุนทัฏฐิละอันอยู่ในระหว่างวาสภคามกับกรุง

พาราณสี แต่บ้านนั้นอยู่ใกล้กรุงพาราณสี ก็

มหาอำมาตย์อันปรากฏชื่อว่า โกลิยะเห็นเปรต

นั้นแล้ว ได้ให้ข้าวสตูและคูผ้าสีเหลืองแก่เปรต

นั้น เมื่อเรือหยุดเดินได้ให้ข้าวสตูและคู่ผ้าแก่

อุบาสกช่างกัลบก เมื่อคู่ผ้าอันโกลิยะให้ช่าง

กัลบกแล้ว ผ้านุ่งผ้าห่มก็ปรากฏแก่เปรตทันที

ภายหลัง เปรตนั้นนุ่งห่มผ้าดีแล้ว ทัดทรงดอกไม้

ตกแต่งร่างกายด้วยอาภรณ์ ทักษิณาย่อมสำเร็จ

แก่เปรตนั้นผู้อยู่ในที่นั้น เพราะฉะนั้น บัณฑิต